Het iLLUSEUM is er trots op van twee verwante kunstenaars / cineasten heel bijzondere filmische documenten te mogen presenteren:
the iLLUSEUM is proud to present 2 special, kindred spirits that made 2 documentaries about a fairly recent 'secret' past of Am*dam:

Jeanette Groenendaals' 
De Nederlandsche Cocaïne Fabriek
The Dutch Cocaine Factory

productie: Jeanette Groenendaal
camera: Jeanette Groenendaal, Martin Hansen, Zoot Derks, Robin Noorda, Jeroen Weeda, Omar Wilson
montage: Jeanette Groenendaal, Martin Hansen, Zoot Derks, Jan Dries Groenendijk
geluid: Zoot Derks, Martin Hansen, Jeanette Groenendaal
cast: Arend, Leon van Kleef, Ton Nabben, Damián Zaitch

* English subtitles *

 

De Nederlandse Cocaïne Fabriek sleept ons mee in het wereldbeeld van een 63-jarige weledelgeboren cocaïnegebruiker. Hoofdpersoon Arend wordt afgeluisterd en bespied. Hij verdenkt de informatiemaatschappij. Ze houden elkaar nauwlettend in de gaten via internet, telescoop en verrekijker. De film volgt Arend richting 'Solutions', met onderweg een poging om een oud Nederlands bedrijf nieuw leven in te blazen: de Nederlandse Cocaïne Fabriek (tot de Tweede Wereldoorlog was Nederland de grootste producent van kwaliteitscocaïne). Ook is er een feest bij Erwin Olaf, waar decadent uitgedoste gasten zich te goed doen aan coke. De kracht van de beelden, de structuur van de film en de onwaarschijnlijkheid van de gebeurtenissen doen denken aan fictie. Maar het documentairedebuut van Jeanette Groenendaal vertelt de waarheid en niets dan de waarheid.

"Er is een urgente noodzaak om het verhaal van de Nederlandse Cocaine Fabriek te onderzoeken. Via een documentaire methode inspireren en reflecteren de karakters en situaties op feiten die de fantasie te boven gaan. Realiteit krijgt een klein duwtje in haar rug om de fantasmagoria van de protagonist te evenaren, een staat van bewustzijn die niet door velen zal worden be-experimenteerd." (Moniek Toebosch)

A DasArts Final

International Documentary Festival Amsterdam 2007 (wereldpremière), Celluloid / Digitaal 6 Cinema de Balie Amsterdam 2007 (preview), SIDOF Independent Documentary Film & Video Festival Seoul 2008, WATCH DOCS Festival Warsaw 2008, De Brakke Grond Amsterdam 2008, TEK Film Festival Rome 2008, DOCSDF International Documentary Film Festival Mexico City 2008, Dockanema Festival Maputo Mozambique 2008, Kassel Documentary Film and Video Festival 2008

Onderdeel van Filmbank tourprogramma #18 “For Your Own Safety” maart – mei 2008 Nederland / Duitsland

distributie: distributiecollectie

 

 

At the heart of Jeanette Groenendaal’s Dutch Cocaine Factory resides Arend ter Horst, a 63-year-old cocaine addict who betrays all the signs of acute paranoia. It becomes very clear early on in the film that this paranoia is far from misplaced.

‘I was shocked to read [transcripts of] the telephone calls that I had made to Arend,’ explains Groenendaal. ‘I always thought fear of telephone taps was just paranoid, and that I had nothing to hide, but when I read back everything, that was when I decided to make this film.’

So Groenendaal commences a documentary journey with Arend that reveals the terrifying degree of surveillance – or ‘digital chasing’, as a Dutch lawyer refers to it – that takes place within the Netherlands. ‘I took my camera along because I wanted to find out what was going on; what was right and wrong. And was I a suspect as well?’ En route, she tells the story of the original Dutch cocaine factory which, in the 1920s, imported up to 2 million pounds (900 tons) of cocoa leaves per year to fire an extremely profitable – and perfectly legal – industry. Cocaine wine was delivered to the Pope and the American president, who commented on the ‘excellent mood’ it created. Eventually the US, unable to break into the lucrative cocaine trade, introduced a prohibition whose global influence became endemic.

The character of Arend fills the film. The CCTV footage of the police raid on his house at the beginning is genuinely shocking. Later in the film, he calls ‘cut!’; an instruction taken on board in a filmic sense by Groenendaal, until she realises that it’s the cocaine that he wants cut, not the camera. The footage of his withdrawal from its use is disturbing, but he reveals a deliciously dry humour when assessing the substitute substances deployed to bulk out the coke. ‘It’s no longer the real thing,’ he observes.

‘I think he is a visionary,’ comments Groenendaal. ‘In India, a person on the edge of society who has been using drugs for forty years would be a holy man. In our past in Holland, we have given space to these people to grow and experiment. Now, within this new, controlled society, we are suddenly criminalising them.’

Nick Cunningham »

 

&

 "LOLA's English Lessons " 

(2008, .Valerie Schepper,  Netherlands/Latvia, 70min.)
The new Lola film is something unusual,where one cannot and does not want to separate documentary from fiction,social realism from surrealism, tragedy from comedy.
Lola lives in a squat in the Red Light district of Amsterdam.
She is a young illegal Russian immigrant, . How does she see the world around her? How does she survive? Through the magic camera of the Latvian arist Valerie Schepper, we enter the free Amsterdam of the early 90's with its street music and underground life.
This unique chronicle of a time forever lost is the result of years of painstaking cutting down the hundreds of hours of footage, Schepper has shot following Lola on her poignant & lonesome quest.

 
Lola's english Lessons is een prachtige kroniek van een bijzondere tijd in de geschiedenis van Amsterdam. Hoewel duister, was dit tijdsgewricht  kenmerkend voor een enorme vrijheidsdrang en kruisbestuiving. Tot op de dag van vandaag blijkt deze inspirerend. De mogelijke reden waarom we niet  zonder enige melancholie en ver- & be-wondering naar Lola kunnen kijken. Het is een uniek poetisch videodocument van de Letse, in Nederland wonende , kunstenaar Valerie Schepper. Hij volgde Lola indertijd op de voet, met zijn videocamera en nam  jaren de tijd om deze tragicomedie tot een waar juweel te edit-en. 
Veel al in het absurde decor van de gekraakte Patapoebar op de Amsterdamse wallen bevolkt door lieden van  divers pluimage volgen we het leven van Lola.
 Haar dramatische verwikkelingen zijn niet gespeelt al lijkt dit soms wel zo.
Bijzonder ook is de memorial ( voor Arkadi Len) performance van de legendarische obscurantistische groep ZYKLUS ( met Grace de la Luna, Gerard Riksen ) , die ooit de bakermat vormde voor het huidige iLLUSEUM!
Een ander aardig detail is de verschijning van Jeanette Groenendaal als bardame van de Patapoebar!

Beide films worden bijgewoond en ge- introduceerd door de makers, van wie ook een speciaal optreden zal worden verwacht...........
Both documentary makers will be there in person to introduce the film & to give a special 'acte de presence'..........
!!!HOPEFULLY YOU WILL BE THERE AS WELL!!!

English subtitles / russian /engish spoken

Aanvang 20:00  Entree: 7.50
Reserveren aanbevolen/ reserve in time!
Limited seats.
iLLUSEUM
Witte de Withstraat 120
1057 ZH Amsterdam